Choroba lokomocyjna u psa

2019-07-06
Choroba lokomocyjna u psa

Skąd bierze się choroba lokomocyjna?

Podobnie jak w przypadku ludzi, choroba lokomocyjna to zaburzenie na linii neurologicznej. Mózg otrzymuje od wzroku informacje o trwaniu w bezruchu, natomiast błędnik odpowiedzialny za utrzymanie równowagi daje znać, że ciało się porusza. To sprawia, że dochodzi do starcia dwóch sprzecznych ze sobą informacji, co w efekcie prowadzi do powstania zaburzeń. Ciało reaguje na nie poprzez wymioty, które kontrolowane są w innym ośrodku w mózgu. Nie zawsze jednak pies od razu wymiotuje – choroba lokomocyjna u psa ma też inne objawy.

Choroba lokomocyjna u psa – objawy

Bardzo często intensywność objawów wzrasta wraz z dystansem, który pokonuje pies w pojeździe. Na początku może czuć się nieswojo, być apatyczny. Z czasem odczuwa nudności, co sprawia, że staje się nerwowy. Może dreptać w miejscu, piszczeć, szukać wygodnej pozycji. Następnie pojawia się ślinotok, który zazwyczaj zwiastuje, że za chwilę wystąpią wymioty.

Stan ten jest bardzo nieprzyjemny dla psa – do tego stopnia, że z czasem wypracowuje on sobie skojarzenie, że przebywanie w samochodzie oznacza nieprzyjemne dolegliwości. To prowadzi do stanu lęku lokomocyjnego. Może on również objawiać się wymiotami i dawać podobne objawy, jednak bez odpowiedniego treningu, a czasem i rozwiązań farmakologicznych, nie da się zapobiec ich pojawianiu się.

Leczenie choroby lokomocyjnej u psa

Przede wszystkim warto, przed rozpoczęciem leczenia farmakologicznego, zastanowić się nad lżejszymi rozwiązaniami. Chorobie tej można poniekąd zapobiegać albo łagodzić jej objawy, o czym za chwilę.

W przypadku stosowania leków do dyspozycji mamy suplementy diety, które zazwyczaj bazują na zestawie ziół, preparaty z feromonami, przydatne przy objawach spowodowanych nie chorobą, a lękiem separacyjnym, a także produkty na receptę, które wydaje lekarz weterynarii. Te ostatnie powinny być stosowane w przypadku, gdy żadne wcześniejsze rozwiązanie nie działa. Można wówczas podawać psu zarówno preparaty przeciwwymiotne, jak również uspokajające. Oba powinny łagodzić objawy i sprawiać, że pies jest mniej zestresowany wizją podróży. Feromony – zwykle w sprayu albo obroży – mają delikatne działanie rozluźniające i pozwalają psu lepiej się poczuć. Sprawdzą się przy objawach o niewielkim nasileniu. Suplementy diety zazwyczaj trzeba podawać z wyprzedzeniem.

Terapia behawioralna w lęku lokomocyjnym u psa

Bardzo często dobre efekty w leczeniu lęku lokomocyjnego daje terapia zachowania. Polega ona na zbudowaniu w psie pozytywnych skojarzeń związanych z przebywaniem w samochodzie. Na początek warto bawić się z psem i nagradzać go w okolicy samochodu stojącego z wyłączonym silnikiem. Potem wchodzimy z psem do auta i powtarzamy wzmacnianie pozytywnych skojarzeń. Gdy pies to opanuje, podobne czynności wykonujemy przy włączonym silniku. Następnie z małą prędkością jedziemy samochodem na niewielkim dystansie i kończymy podróż czymś szczególnie pozytywnym. Z czasem wydłużamy dystans i zwiększamy prędkość, aż pies poczuje się dobrze. Można wspomagać się suplementami zmniejszającymi stres czy ryzyko wystąpienia choroby lokomocyjnej.

Jak przygotować psa do podróży samochodem?

Przede wszystkim z uwagi na przyczyny choroby lokomocyjnej lepiej będzie, gdy pies zyska możliwość obserwacji otoczenia za oknem. Warto zapewnić mu dopływ świeżego, chłodnego powietrza – z lekko uchylonego okna (tak, aby pies nie mógł wysadzić łba) albo klimatyzacji. Lepiej nie stosować zapachów do auta, chyba że mają one naturalny, świeży aromat. Pies powinien jechać z pustym żołądkiem bądź dostać niewielką ilość lekkostrawnego pokarmu – to, którą opcję wybierzesz, zależy głównie od samego czworonoga.

Pamiętaj, aby pies był unieruchomiony. Szelki przypięte pasem to minimum wymagane prawem. Lepiej sprawdza się unieruchomiony transporter, w którym pies nie ma możliwości chwiać się i przewracać. Przygotuj w miejscu, gdzie siedzi pies, chłonne podkłady. Rób przerwy przynajmniej co dwie godziny, a nawet częściej, jeśli widzisz, że pies się źle czuje. Podaj mu wtedy wodę i weź go na krótki spacer, aby załatwił potrzeby fizjologiczne.
Pokaż więcej wpisów z Lipiec 2019
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij
pixel